Wiersz poświęcony Gabrieli Gorzandt

Jadwiga Halina Sędłak z Margoli napisała wiersz poświęcony pamięci Gabrieli Gorzandt, zmarłej 4 maja 2018 r.

Wzrosłaś droga pani Gabrysiu

W małą roztoczańską mieścinę

Ujął cię czar Roztocza

Jak to często bywa

Może biedy zaznałaś niż dobra większą odrobinę

Ale ogólnie biorąc raczej tu byłaś szczęśliwa

Kwitłaś na całą okolicę

Jako „ludowości” królowa

Aż cię wśród nas zabrakło

Wybyłaś z Józefowa

Wyrwano cię ze społeczności

Raczej wbrew twojej woli

Ot cichy chichot losu

Łut szczęścia w złej doli

Przekwaterowano cię pani Gabrysiu

Do większego miasta

Kurtyna życia zapadła i basta

Odpoczniesz od życia w Biłgoraju

Przy „lubelskiej” ulicy

Bo czy zaznasz spokoju

Niedaleko obwodnicy

Co prawda lubiłaś gwar i szum

Wzbudzany własną osobą

Wokół ciebie zawsze był tłum

Tych co przeciw i tych co z tobą

Lecz przyszedł taki maj 2018 roku

Odeszłaś w nieznaną dal z boskiego wyboru

Co po tobie zostało

Różnych wspomnień niemało

Owoce twojej wieloletniej pracy

Czyli ludowy zespół śpiewaczy „Aleksndrowiacy”

I mnóstwo różnych rzeczy

Których wymienić nie sposób

Jak nie sposób policzyć miejsc

W których coś działałaś

I związanych z tobą osób

W pamięci których pozostałaś

I raczej długo będziesz żywa

Bo historia twojego życia

To nie bajka

To opowieść prawdziwa

Nieraz się temu życiu kantem opierałaś

I często na swoim stawiałaś

Lecz teraz to już koniec

Odpoczywaj pani Gabrysiu droga

Chyba że w niebie poprowadzisz zespół

Wielbiący pana Boga

Jakby do sprawy nie podejść

Wierzę że dasz radę

Posiadałaś dar przekonywania

Zawrzesz właściwe układy

Powodzenia pani Gabrysiu

Wiecznej szczęśliwości

Za wszelkie ziemskie braki

Niech ci Bóg wynagrodzi w wieczności

 

Jadwiga Halina Sędłak

Margole, 07.05.2018 r.

 

Comments (0)
Add Comment