- Reklama -

- Reklama -

Od „Solidarności” do samorządności

Pierwsza zasada – tworzenie trwałych podstaw rozwoju miasta – budowanie i pomaganie.

Rada miejska I kadencji samorządowej została wybrana 27 maja 1990 r. w liczbie 28 radnych. Prezydium rady stanowili: Czesław Świca – przewodniczący, Marian Jagusiewicz i Irena Waga – zastępcy. Zarząd miasta ukształtował się 12 czerwca 1990 r. Pierwszym burmistrzem i przewodniczącym zarządu został wybrany Roman Sokal – mgr filologi polskiej (wcześniej polonista w Liceum Ogólnokształcącym). Od 1 lutego 1992 r. zastępcą burmistrza został inż. Stefan Oleszczak – późniejszy długoletni burmistrz miasta. Od 21 lutego 1992 r. zastępcą burmistrza został Jan Skrok. Członkowie zarządu: Czesław Goławski, Zbigniew Mazur, Czesław Wolanin. Powstało pięć komisji rady:

1. Komisja rewizyjna: Zbigniew Borowy – przewodniczący, Stanisław Brodziak, Michał Kutyła, Stanisław Schodziński, Irena Waga i prawnik – Lech Wilkos – spoza rady.

2. Komisja inicjatyw rozwoju gospodarczego, planowania, budżetu, gospodarki przestrzennej i budownictwa: Czesław Goławski – przewodniczący, Józef Bednarz, Zbigniew Mazur, Stanisław Misiarz, Wojciech Nowak, Stefan Oleszczak oraz Stanisław Grodzki i Lech Kwieciński – spoza rady.

3. Komisja oświaty, kultury, sportu, zdrowia i spraw socjalnych: Mieczysław Grygiel – przewodniczący, Józef Chimczuk, Stanisław Dzido, Anna Rutkowska, Stanisław Wołowski i Wojciech Krawiec – członek komisji spoza rady.

4. Komisja bezpieczeństwa, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska i rolnictwa: Marian Jagusiewicz – przewodniczący, Józef Ćwikła, Stanisław Knapik, Czesław Podlewski, Józef Skakuj, Tadeusz Ferens i Edward Sławiński – spoza rady.

5. Komisja mienia komunalnego i samorządu: Izabella Buczek – przewodnicząca, Zdzisław Jargieło, Czesław Sobczak i Czesław Wolanin.

Samorządność dała możliwość kreatywnego wpływania na wszystkie dziedziny życia społecznego. Dał się zauważyć rozwój gospodarki – podstawy rozwoju naszego miasta. Istotnym faktem było to, że żadna budowa sprzed 1990 r. nie została zburzona lub zdewastowana. Sukcesem samorządu było przyjęcie firm: „Model – Opakowania” (ze Szwajcarii – 120 zatrudnionych), „Pol-Skone” (polsko-szwedzka firma) oraz „Black Red White” (największy pracodawca w Biłgoraju, zatrudniający ok. 1000 pracowników). Powstał hotel z prawdziwego zdarzenia „Do-Do”. Jak grzyby po deszczu powstawały mniejsze i większe firmy (ok. 2000 firm dla 15 tys. pracowników). Ważne było to, że wskaźnik bezrobocia utrzymywał się poniżej 10%. Budownictwo mieszkaniowe to efekt pięciu nowych osiedli i zagospodarowanie 850 działek budowlanych. Budowa infrastruktury to 40 km sieci kanalizacyjnej. Powstała nowoczesna oczyszczalnia ścieków, tym samym poprawiła się znacznie czystość naszych rzek, zwłaszcza Czarnej Łady.

Nastąpił harmonijny rozwój miasta. W początkach lat 90. powstało Kolegium Licencjackie UMCS. Biłgoraj został drugim w regionie (po Lublinie) miastem uniwersyteckim. Biłgoraj stał się słynny w całej Polsce dzięki powstałemu w 1992 r. Towarzystwu Gospodarczemu, a następnie Biłgorajskiej Agencji Rozwoju Regionalnego. Powstało ponad 250 nowych miejsc pracy. BARR realizuje również programy szkoleniowe. Niebawem powstał Fundusz Lokalny Ziemi Biłgorajskiej – instytucja zorganizowanej dobroczynności. Ważnym zjawiskiem jest partnerstwo między miastami: Nowowołyńsk (Ukraina), Bilina (Czechy), Creilsheim (Niemcy), Kelme (Litwa). To były sukcesy samorządu biłgorajskiego w pierwszym dziesięcioleciu (1990-2000 r.). Bilans imponujący.

Pierwszym burmistrzem był Roman Sokal (1990-1992 r.), potem przez 10 lat był nim Stefan Oleszczak (1992-2002 r.). Zastępcami burmistrza byli: Jan Skrok (1992-1998 r.) i Tadeusz Ferens (1998-2002 r.). Przypomniał on wiele mądrości, które zanotowałem: „Nie może być mowy o postępie, jeżeli w imię społecznej solidarności nie będą respektowane do końca prawa każdego człowieka”  Jan Paweł II (Gdynia 1987 r.). „Zło dobrem zwyciężaj”  kardynał Stefan Wyszyński. „Pan dał siłę swojemu ludowi”  napis na krzyżach u wrót Stoczni Gdańskiej. W 1979 r. na Placu Zwycięstwa w Warszawie Ojciec Święty Jan Paweł II wygłosił słynne zdanie: „Niech zstąpi duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi!”

W 1980 r. nastąpiła fala strajków i protestów robotniczych przeciw absurdom w gospodarce, złemu zarządzaniu, niskim wynagrodzeniom, drastycznym podwyżkom cen żywności i niskiej stopie życiowej w porównaniu nie tylko do krajów zachodnich. 2 grudnia 1980 r. na walnym zebraniu delegatów Komitet Rejonowy NSZZ „Solidarności” w Biłgoraju wybrał 7-osobowy zarząd z Januszem Różyckim – przewodniczącym na czele. Na I zebraniu delegatów NSZZ „Solidarność” oddział w Biłgoraju wybrano przewodniczącego. Został nim Marian Jagusiewicz, zastępcami byli: Marian Sołtys i Marian Mach, sekretarzem: Lucyna Szuba, członkami: Edward Buczek, Franciszek Cielica, Stanisław Przytuła. Działalność ww. członków „S” była utrudniona, a destrukcyjne działanie władzy prowokowało konflikty. Tworzyły się samorządy pracownicze. W mieście pojawiły się wojskowe grupy operacyjne. 13 grudnia 1981 r. ogłoszono stan wojenny. Aresztowano wszystkich działaczy „Solidarności”. Nastąpiły przesłuchania i internowania (zakłady karne w Krasnymstawie i Włodawie). Interweniował kościół z biskupem B. Pylakiem, rektorem ks. M. Brzozowskim i kapelanem (pochodzącym z Hedwiżyna) ks. Stanisławem Obszyńskim. Ostatni internowany (M. Jagusiewicz) opuścił obóz – więzienie w Kwidzynie 30 listopada 1982 r. W 1989 r. zaczęły tworzyć się krajowe struktury komitetów obywatelskich przy Lechu Wałęsie – ówczesnym przewodniczącym NSZZ „Solidarność”. W Biłgoraju powstał (16 kwietnia 1990 r.) Rejonowy Komitet Obywatelski Ziemi Biłgorajskiej. Skład Rejonowego Komitetu Obywatelskiego: przewodniczący – Marian Jagusiewicz, zastępcy: Stanisław Kurowski, Zygmunt Zawadzki oraz ks. kanonik Kazimierz Sagan, członkowie zarządu: Bogumiła Adamczyk, Zofia Różycka, Elżbieta Blacha, Jerzy Skakuj, Czesław Dolina, Tomasz Brytan, Teodora Gniewek, Józef Nieściór, Marian Sołtys i Edward Gliwa. Komitety obywatelskie stanowiły najlepiej zorganizowane struktury terenowe. W 1990 r. komitet obywatelski wprowadził do rady miejskiej 26 radnych na 28 mandatów. Przeprowadzono wiele reform w administracji, gospodarce, oświacie.

Ww. dane opracował przewodniczący Rejonowego Komitetu Obywatelskiego Ziemi Biłgorajskiej Marian Jagusiewicz.

Radni Rady Miejskiej I kadencji 1990-1994: z lewej strony od góry: Michał Kutyła, Stanisław Schodziński, Józef Skakuj, Stanisław Brodziak, Czesław Podlewski, Czesław Sobczak, Stanisław Wołowski, Mieczysław Grygiel, Jozef Bednarz, Anna Rutkowska, Izabella Buczek, Józef Chimczuk, Zdzisław Jargieło, Stanisław Dzido, Wojciech Nowak, Czesław Wolanin, Irena Waga, Marian Jagusiewicz, Czesław Świca, Stefan Oleszczak, Zbigniew Mazur, Czesław Goławski, Jan Skrok

 

Kazimierz Szubiak

 

- Reklama -

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.

Nowa Gazeta Biłgorajska nie bierze odpowiedzialności za treść komentarzy.