Dziewięć rodzin z Ziemi Biłgorajskiej czeka na pomoc w ramach szlachetnej paczki. Poznajcie ich historie

Przedmioty codziennego użytku w domach osób dotkniętych ubóstwem zyskują zupełnie nowe, często bolesne funkcje. Taboret zaczyna służyć za szafkę nocną, krzesło zastępuje drążek rehabilitacyjny, a parapet – zepsutą lodówkę.

W takich warunkach żyje m.in. pani Ewelina, która każdego dnia dźwiga swojego syna, by rozruszać jego przykurczone mięśnie. Na specjalistyczny podnośnik rodziny nie stać, dlatego krzesło służy im za sprzęt do ćwiczeń, a stare kołdrze zszyte w kłębek zastępują brakujące poduszki pozycjonujące. Z kolei pan Zbigniew po wypadku i opłaceniu najważniejszych wydatków ma do dyspozycji zaledwie 150 zł na miesiąc. Kiedy zepsuła się lodówka, jedzenie musiał zacząć trzymać na parapecie.

-Nikt nie powinien wykorzystywać całej swojej pomysłowości tylko po to, żeby jakoś przetrwać kolejny dzień. Każdy z nas może to zmienić, choćby dla jednej rodziny – podkreśla Joanna Sadzik, Prezeska Stowarzyszenia WIOSNA, organizującego Szlachetną Paczkę.

 

Szlachetna Paczka pomaga najbardziej potrzebującym, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji życiowej. Osoby starsze i osamotnione, rodziny wielodzietne, poszkodowani w wyniku nieszczęśliwego wypadku, osoby chore i z niepełnosprawnościami – Paczka dociera do tych, którzy często z trudnościami są pozostawieni sami, z dala od wzroku drugiego człowieka. Historie takich osób trafiają do internetowej bazy, która jest uzupełniana każdego dnia, ponieważ Wolontariusze Paczki nadal odwiedzają rodziny, rozmawiają i pytają o potrzeby, żeby jak najwięcej osób otrzymało wsparcie.

Jeszcze 9 rodzin z Ziemi Biłgorajskiej czeka na pomoc

Łącznie 7972 rodzin czeka w tym roku na wsparcie w ramach Szlachetnej Paczki w całej Polsce.  Baza potrzebujących z powiatu biłgorajskiego obejmuje już dziewięć  rodzin i osób samotnych, które z powodu chorób, niepełnosprawności, podeszłego wieku lub trudnych zdarzeń losowych znalazły się w dramatycznym położeniu.  Trzy rodziny już wczoraj znalazły darczyńców. Magazyn akcji mieści się w Biłgoraju.

Szlaczetna Paczka: potrzebujący powiat biłgorajski 

Pan Marian (64 lat) – samotny, schorowany mężczyzna mieszkający w starym drewnianym domu, w którym przeciekający dach grozi zawaleniem sufitu. Najbardziej potrzebuje opału, żywności trwałe i odzieży zimowej.

Pan Marian jest samotny i schorowany, mieszka w starym drewnianym domu. Przeciekający dach doprowadził do poważnych zniszczeń, a sufit grozi zawaleniem. Samotność i bieda zaczęły się po śmierci rodziców — najpierw zmarł tata, a kilka miesięcy później mama. Pan Marian został z bratem. Razem gospodarowali na niewielkim kawałku ziemi uprawnej. Pan Marian pracował też w pobliskim zakładzie. Kiedy stracił pracę w wyniku likwidacji zakładu, zaczęły się problemy finansowe. Później brat się ożenił i przejął niewielki kawałek ziemi, pozbawiając pana Mariana jedynego źródła dochodu. Z czasem zabrakło ich nawet na wizyty u lekarzy i leki. Tak jest do dziś. Pan Marian się nie leczy i nie chodzi do lekarzy, bo — jak mówi — nie miałby za co wykupić leków. Kupuje jedynie środki przeciwbólowe.

Codzienność Rodziny
Dni pana Mariana są monotonne. Rano wstaje i wychodzi na spacer. Czasem sąsiad zaprosi go do siebie i zaproponuje lekką pracę za niewielką zapłatę. Dzięki temu pan Marian może kupić chleb. Od kilku lat jego skromny zasiłek wynosi 500 zł. Pieniądze te wystarczają jedynie na podstawowe opłaty i potrzeby 356 zł. Na codzienne życie zostają mu zaledwie 143 zł miesięcznie. Najbardziej martwi go to, że z powodu silnych bólów nóg porusza się z coraz większym trudem. Na razie udaje mu się dojechać do sklepu. Boi się jednak, że po zimie nie będzie już w stanie chodzić ani pracować, a wtedy może zabraknąć mu nawet na chleb. Marzy o tym, by doczekać renty lub emerytury, mieć czym ogrzać piec zimą i dostać nowy rower. Dziś największą radość przynosi mu chwila, gdy ma pieniądze i może kupić sobie coś do jedzenia. Trudno znaleźć słowa, gdy pyta się pana Mariana, za co jest wdzięczny i co docenia w swoim życiu. Jego smutna, zmęczona, wysmagana wiatrem twarz mówi więcej niż odpowiedź.

Pani Wioleta (80 lat) i syn Roman (57 lat) – utrzymują się w trudnej sytuacji ze względu na problemy zdrowotne, w tym uraz kolana pana Romana. Potrzebują brykietu, żywności trwałej i środków czystości.

Historia Rodziny

Rodzinę stanowi mama Wioleta i jej syn Roman Obecna, trudna sytuacja jest spowodowana chorobami, z którymi oboje zmagają się do dziś. Kiedyś, gdy pan Roman pracował, było im znacznie łatwiej się utrzymać. Niestety, po urazie kolana nie jest on w stanie kontynuować pracy. Mimo to nie poddaje się i szuka zajęcia dorywczego, które mógłby wykonywać ze swoim schorzeniem, jednak do tej pory bezskutecznie. Z kolei pani Wioleta choruje na zaburzenia neurologiczne , przez co nie wychodzi z domu. W tych trudnych okolicznościach najważniejsze jest to, że niezmiennie wspierają się nawzajem.

Codzienność Rodziny

Pani Wioleta na co dzień przebywa w domu, którego nie opuszcza z powodu choroby. Zajmuje się gospodarstwem i przygarniętym kotkiem, a Pan Roman stale jej pomaga. Utrzymują się głównie z emerytury Pani Wiolety która wynosi 1800 zl, więc po opłaceniu rachunków 1517zl. zostaje im koło na osobę 142zl . Najtrudniejsze w ich życiu jest zapewnienie odpowiedniego ogrzewania, ponieważ z niewielkich dochodów prawie nic nie zostaje na opał. Mimo to, największą radością jest dla nich to, że mają siebie nawzajem i mogą się wspierać. Najbardziej marzą o tym, by w domu było ciepło i żeby zawsze mieli co jeść.

Pani Jolanta (71 lat) – po poważnym wypadku straciła sprawność nogi i ręki, przez co nie może samodzielnie robić zakupów czy się umyć. Potrzebuje żywności, termowentylatora lub nagrzewnicy elektrycznej oraz obuwia.

Historia Rodziny
Pani Jolanta jest starszą osobą, która mieszka sama. Jej życie zmienił wypadek, w którym doznała poważnego urazu nogi i ręki. Wcześniej pracowała i była w stanie wszystko zrobić samodzielnie, dziś jednak nie może się nawet umyć czy zrobić codziennych zakupów. Niestety, jej noga nigdy nie odzyska pełnej sprawności. Pani Jolanta mimo ciągłego zycia pod górkę nie poddala sie i mimo wszystko próbuje swoje życie poskładać, po wypadku posypało sie jej zycie i nie założyła rodziny.
Codzienność Rodziny
Z powodu urazu nogi i problemów z chodzeniem codzienność pani Jolanty zamyka się w czterech ścianach mieszkania na trzecim piętrze. Praktycznie nigdzie nie wychodzi, a jedyną okazją do opuszczenia domu są wyjścia na rehabilitację. Jej przychody to kwota 2515 zł, które pokrywają opłaty, leki i kredyt 2450 zł. na codzienne potrzeby zostaje 65 zł. Największą trudność w codziennym życiu sprawia jej samodzielna kąpiel. Sytuację pogarszają nieszczelne okna, które obniżają temperaturę w mieszkaniu. Pani Jolanta marzy o tym, by jej sytuacja poprawiła się na tyle, aby nie musiała się już martwić o ciepło w domu i o to, co będzie jeść.

Pan Jan (62 lat) – były kierowca, który po upadku zakładu pracy i śmierci rodziców został sam bez stałego źródła utrzymania. Do funkcjonowania niezbędna jest mu pralka, żywność i obuwie.

Historia Rodziny
Pan Jan przez wiele lat pracował jako kierowca, bardzo lubił swoją pracę, lubił też dbać o samochody. Mieszkał razem z rodzicami, pomagał im na polu i zajmowali się razem zwierzętami. Niestety, kiedy upadł cały zakład, pan Jan stracił pracę i od tej pory, nigdzie w okolicy nie może znaleźć stałego zatrudnienia. Rodzice zmarli, został w domu sam, co spowodowało, że pracy na polu ani zwierząt nie udało mu się utrzymać. W jego okolicach nie ma już ani większych zakładów ani wolnych miejsc pracy. Łapie się każdej możliwej drobnej lub dorywczej pracy, którą uda mu się zdobyć wśród okolicznych mieszkańców, żeby przeżyć.
Codzienność Rodziny
Codzienność pana Jana wygląda tak samo. Wstaje rano i wie, że czeka go kolejny dzień pracy, żeby się utrzymać. Jednocześnie boi się, że ma coraz mniej do tego sił. Cieszy się jednak z każdej możliwości pracy, którą uda mu się dostać, nawet tej drobnej. A w zasadzie tylko z tych drobnych, bo tylko takie udaje mu się zdobyć i to nie zawsze. Co roku na małym skrawku ziemi przy domu hoduje z troską maliny. Jest to jedyna rzecz, która pozostała mu z jego starego, szczęśliwego, bezpiecznego życia, ale w tym roku ze smutkiem przyznaje, że nawet one wymarzły i nic z tych małych plonów nie będzie. Czasem może liczyć na pomoc sąsiada, za co jest mu wdzięczny. W marzeniach pana Jana dalej pozostaje powrót do stałej pracy, najlepiej kierowcy. Bardzo ciepło wspomina czasy w których mógł pracować i sam się utrzymać. Dzisiaj jego budżet wynosi 580 zł miesięcznie a po odliczeniu kosztów mieszkania w kwocie 467 zł, pozostaje mu na jedzenie i przeżycie zaledwie 113 zł. Boi się nadciągającej zimy i tego, że ma coraz mniej sił, a bóle z wiekiem się nasilają. Po całym dniu drobnych prac, które jeszcze może wykonywać, wraca do domu i gotuje obiad z tego co jeszcze ma. Stara uszkodzona kuchenka, która nie zawsze działa, sprawia, że pan Jan martwi się, że pewnego dnia nie będzie już mógł zjeść nawet ciepłego posiłku. Na sam koniec dnia najbardziej doskwiera mu ręczne pranie, do którego musi się schylać, co powoduje ból pleców oraz rąk po całym dniu przepracowania.

Pan Stefan (73 lat) – były murarz naznaczony rodzinnymi tragediami, potrzebujący drzewa na opał, żywności trwałej i odzieży.

Historia Rodziny
Pan Stefan przez większość życia był murarzem. Jeździł po całej Polsce i za granicę, pracując w zawodzie wraz z bratem, co dawało mu dużą satysfakcję. Miał też ukochaną, z którą spędził 10 lat. Ciężka historia związana z nadużywaniem alkoholu przez niego i jego najbliższe otoczenie doprowadziła do tragedii. Jej konsekwencją była śmierć brata oraz ukochanej, której przykrą historię pan Stefan bardzo ciężko wspomina do dzisiaj. Po śmierci brata, w wyniku jego wcześniejszej decyzji, stracił również zameldowanie i pracę. Szczęśliwie, udało mu się wyjść z uzależnienia. Od 20 lat jest abstynentem i stara się nie tylko żyć spokojnie, ale też na swoim przykładzie uświadamiać i przestrzegać innych. Dzięki trzeźwości mógł zająć się mamą , którą ze wzruszeniem wspomina jako samotną matkę, i z której jest bardzo dumny. Pasję z młodych lat kontynuuje do dziś - jest zapalonym wędkarzem. Z dumą wspomina, jak zdobył pierwsze miejsce jako młodzik i jak oddaje się swojemu hobby już od 50 lat.
Codzienność Rodziny
Miesięczny dochód pana Stefana to zaledwie 741 zł. Po odliczeniu kosztów związanych z mieszkaniem w kwocie 680 zł, na życie zostaje mu jedynie 61 zł. Aby przetrwać, na co dzień zajmuje się zbieraniem złomu, najczęściej puszek i butelek. Mimo to boi się, jak przetrwa kolejną zimę w tak kiepskich warunkach, prawie bez opału i praktycznie bez jedzenia. Ze wstydem wspomina, że lepiej nie patrzeć do lodówki. Zamiast jednak narzekać, pan Stefan jest bardzo skromnym i wdzięcznym człowiekiem. Docenia, że ma spokój i dach nad głową, pomimo tragicznego stanu wynajmowanego domku. Stara się też pomagać sąsiadom, którym często przydają się jego umiejętności majsterkowania. Kiedy tylko ma możliwość, oddaje się swoim pasjom: wędkowaniu, które uwielbia, oraz grzybobraniu. Później w domu gotuje i robi przetwory, tak jak uczyła go mama - to bardzo pomaga mu na co dzień. Najważniejszą rzeczą, która trzyma go w dobrym humorze i pomaga przetrwać samotność, jest jego piesek. Pan Stefan jest z nim bardzo mocno związany i pomimo skromnych funduszy stara się zapewniać mu kochający dom i bezpieczeństwo.

Pani Natalia, 63 lat

Historia Rodziny
Pani Natalia jest osobą samotną ,która na co dzień samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i stara się dbać o swój dom z pomocą przyjaciela który czasami do niej zagląda .Większość czasu poświęca na modlitwie ,gdyż wiara jest dla niej ważnym elementem życia .Lubi chodzić do kościoła gdzie tam śpiewa i gra na organach odnajduje tam spokój i siłę .W przeszłości pracowała w przedszkolu z dziećmi i opiekowała się leżącą mamą. Jej życie zmieniły problemy zdrowotne po ciężkiej operacji . Poprawę sytuacji mogłoby przynieść wsparcie w codziennych obowiązkach, korzystania z życzliwości i wsparcia innych osób. Ważne jest również dbanie o zdrowie ,regularne kontrole lekarskie i podtrzymywanie aktywności, która daje jej radość. Silne strony to odpowiedzialność i umiejętność dbania o dom .Silne strony Pani Natali to: odpowiedzialność, cierpliwość wiara która daje jej siłę w trudnych chwilach. Pasja do muzyki i gry na organach Pani Natalia potrafi odnaleźć radość w prostych czynnościach swojej wierze i muzyce .Jest osobą która ma za sobą doświadczenie zawodowe i życiowe a mimo przeciwności stara się każdego dnia radzić sobie najlepiej jak potrafi.
Codzienność Rodziny
Większość czasu pani Natalia spędza w domu i w kościele. Na co dzień dba o porządek, przygotowuje posiłki i stara się samodzielnie prowadzić gospodarstwo domowe. W pracach na podwórku pomaga jej przyjaciel. Ważnym elementem każdego dnia jest modlitwa w kościele, która przynosi jej spokój duszy. Pani Natalia utrzymuje się z emerytury, która po uwzględnieniu dodatkowych świadczeń wynosi około 2200 zł miesięcznie. Z tej kwoty aż 550 zł przeznacza na leki, a ponad 650 zł na opłaty domowe. Na przeżycie miesiąca zostaje jej więc zaledwie około 990 zł. Najtrudniejsza jest jednak samotność. Pani Natalia stara się być samodzielna i nie poddawać przeciwnościom, a największym wsparciem i źródłem radości jest dla niej wiara. Jak sama mówi, „nie ma już łez, gdyż wszystkie wypłakała”. Mimo wszystko kobieta głęboko docenia w życiu zdrowie, bo – jak podkreśla – wciąż jest na tym świecie dzięki lekarzowi, który ją uratował. Pani Natalia marzy nie tylko o rowerze, na którym mogłaby jeździć do kościoła i do lekarza, ale też o spokojnej starości oraz poprawie sytuacji zdrowotnej i materialnej. Przede wszystkim jednak marzy o tym, by nie czuć się samotną.

3 kluczowe potrzeby: Rower, Odzież, Obuwie

Pan Antoni,  62 lat

Historia Rodziny
Pan Antoni jest osobą samotną, która na co dzień zmaga się z wieloma trudnościami życiowymi i zdrowotnymi. Żyje z dnia na dzień starając się radzić sobie z codziennością na miarę swoich możliwości. Jego jedyną towarzyszką jest jego kotka Marysia, która ma już 12 lat. Jest dla niego nie tylko zwierzęciem, ale również bliskim przyjacielem dającym mu poczucie obecności i odrobinę radości w samotnym życiu. Los nie był dla Pana łaskawy. Zmagał się z trzema poważnymi problemami zdrowotnymi. Przeszedł chorobę nowotworową, ma również poważne schorzenie kręgosłupa oraz chorobę serca. Wszystkie te dolegliwości znacząco wpływają na jego codzienne funkcjonowanie. Pan Antoni bardzo chciałby pracować, praca była dla niego ważna i dawała mu poczucie bycie potrzebnym. W przeszłości pracował w szkole muzycznej, a także służy w wojsku. Niestety obecny stan zdrowia nie pozwala mu na podjęcie zatrudnienia.
Codzienność Rodziny
Pan Antoni żyje z dnia na dzień, zmagając się z trzema poważnymi chorobami. Mimo tych przeciwności stara się radzić sobie samodzielnie i nie poddawać się trudnościom. Jego codzienne życie wypełnia monotonia — każdy dzień wygląda podobnie i przebiega według tego samego schematu: śniadanie, sprzątanie, odpoczynek i opieka nad kotem. Mężczyzna utrzymuje się ze skromnej renty chorobowej, 13. i 14. świadczenia, co łącznie daje 1679 zł. Po odliczeniu stałych opłat w kwocie 810 zł, na życie pozostaje mu zaledwie 870 zł. Dużo radości w tej trudnej codzienności daje mu jego kotka Marysia. Największym marzeniem pana Antoniego jest podwyżka renty. W życiu najbardziej ceni sobie spokój i zdrowie.

3 kluczowe potrzeby: Płyta indukcyjna, Ciśnieniomierz, Żywność

Pan Maciej, 43 lat

Historia Rodziny
Przez wiele lat życie pana Macieja wyglądało zupełnie inaczej niż obecnie. Był samodzielnym, zdrowym i pełnym energii człowiekiem. Wyjechał do Włoch, gdzie przez wiele lat pracował jako spawacz. Do dziś biegle posługuje się językiem włoskim. Niestety, z czasem jego sytuacja zaczęła się zmieniać, a trudne doświadczenia, które spotkały go za granicą, na zawsze odmieniły jego życie. Podczas pracy we Włoszech pan Maciej doświadczał niewłaściwego traktowania ze strony swojego przełożonego. Był wykorzystywany, nie otrzymywał należnego wynagrodzenia, a dodatkowo spotykał się z psychicznym dręczeniem i stalkingiem. W tym samym okresie przeżył również katastrofę naturalną - trzęsienie ziemi. W jego następstwie przez wiele miesięcy, w bardzo trudnym stanie psychicznym, zmuszony był mieszkać w samochodzie. Nagromadzenie traumatycznych wydarzeń i długotrwały stres doprowadziły do poważnego pogorszenia jego stanu zdrowia. U pana Macieja zdiagnozowano schizofrenię paranoidalną, a rokowania dotyczące powrotu do zdrowia są niepomyślne. Powrót do Polski i sprowadzenie pana Macieja do domu rodzinnego również nie były łatwe, jednak ostatecznie udało się zapewnić mu opiekę mamy. Obecnie jego stan zdrowia nie pozwala mu na samodzielne funkcjonowanie. Większość dnia spędza w towarzystwie mamy, która wspiera go w codziennych czynnościach i pomaga radzić sobie z trudnościami. Pan Maciej wymaga regularnego przyjmowania leków oraz zastrzyków, które pozwalają utrzymać jego stan w miarę stabilnym. Mimo leczenia zmaga się z silnymi lękami i zanikami pamięci. Nawet próby samodzielnego wykonania prostych czynności często kończą się niepowodzeniem, ponieważ trudno mu doprowadzić rozpoczęte zadania do końca. Sytuację dodatkowo komplikuje problem finansowy. W wyniku pomyłki ZUS pan Maciej został obciążony koniecznością spłaty wysokiego zadłużenia. Zobowiązanie to znacząco uszczupla jego środki i sprawia, że coraz trudniej jest mu zabezpieczyć nawet podstawowe potrzeby, w tym zakup żywności. Życie pana Macieja diametralnie zmieniło się na przestrzeni ostatnich lat. Człowiek, który niegdyś był niezależny i aktywny zawodowo, dziś potrzebuje stałej obecności oraz wsparcia bliskiej osoby. Obecnie najważniejsze jest zapewnienie mu bezpieczeństwa, ciągłości leczenia i warunków pozwalających na godne codzienne funkcjonowanie.
Codzienność Rodziny
Każdy dzień pana Macieja wygląda podobnie. Po przebudzeniu przyjmuje leki, bez których nie jest w stanie normalnie funkcjonować. Większość czasu spędza z mamą, skupiając się przede wszystkim na odpoczynku i próbach zachowania spokoju. Choroba w znacznym stopniu ogranicza jego samodzielność. Pan Maciej zmaga się z zanikami pamięci oraz silnymi lękami, które utrudniają mu kontakt z innymi ludźmi. Zdarza się, że obawia się nawet wyjścia na rower w pobliżu własnego domu. Jego stan zdrowia wymaga regularnego leczenia farmakologicznego, przyjmowania zastrzyków oraz stałego wsparcia psychologa i psychiatry. Mimo podejmowanego leczenia pan Maciej nadal doświadcza głosów, które mogą stanowić zagrożenie dla jego bezpieczeństwa. Bez odpowiedniego leczenia i pomocy bliskich miałby poważne trudności z zachowaniem kontaktu z rzeczywistością. Każdy dzień jest więc dla niego dużym wyzwaniem, a obecność mamy daje mu poczucie bezpieczeństwa i niezbędne wsparcie. Mimo ograniczeń pan Maciej stara się wykonywać drobne czynności domowe. Od czasu do czasu próbuje samodzielnie przygotować sobie posiłek, a także pali w starej kozie, aby ogrzać mieszkanie. Niestety, dużym problemem pozostaje okno w kuchni. Jest stare, drewniane, zniszczone i nieszczelne, przez co z domu ucieka ciepło. W efekcie ogrzewanie pomieszczeń staje się mało efektywne, a utrzymanie odpowiedniej temperatury wymaga dodatkowego wysiłku i nakładów. Sytuacja finansowa pana Macieja jest bardzo trudna. Jego miesięczny dochód wynosi 1214 zł. Koszty utrzymania to 871,67 zł, a po ich odliczeniu pozostaje 342 zł na wszystkie pozostałe potrzeby. Pan Maciej zmaga się również z koniecznością spłacania zadłużenia, co dodatkowo obciąża jego budżet. W praktyce oznacza to, że często brakuje mu pieniędzy nawet na zakup wystarczającej ilości żywności. Przy tak ograniczonych środkach nie ma możliwości odłożenia pieniędzy na niezbędne prace remontowe, a nawet na wymianę nieszczelnego okna. Pan Maciej chciałby przede wszystkim móc spokojnie funkcjonować w bezpiecznym, ciepłym domu, bez codziennego martwienia się o podstawowe potrzeby.

Trzy kluczowe potrzeby Rodziny
1. Wymiana okna

Wymiana i montaż okna: okno w kuchni jest bardzo stare i zniszczone, a przede wszystkim bardzo nieszczelne, przez co pan Maciej nie czuje się do końca bezpiecznie w domu, nasila to jego lęki, gdyż okno znajduje się na parterze, ale najgorsze jest to, że bardzo szybko ucieka przez nie ciepło z domu, przez co palenie w starej kozie staje się niekończącą, syzyfową pracą bez efektów i nawet nie mamy jeszcze zimy, a już trzeba siedzieć w domu w kurtkach zimowych.
2. Odzież
3. Środki czystości

Pani Maria z RodzinąM 34 lat ( Mąż Józef, 34 lat ; Córka Nel 14 lat,  Syn Piotr 12 lat, Syn Paweł 9 lat,  Córka Katarzyna 8 lat,  Córka Zofia 8 lat )

Historia Rodziny
Choroba pani Marii i utrata pracy znacząco zmieniły życie całej Rodziny. Mimo to kobieta stara się w miarę sił dbać o dom i zapewniać bliskim miłość oraz ciepło. Jej mąż, Józef, kilka miesięcy temu przeszedł operację przepukliny. Obecnie pracuje zawodowo, a w wolnych chwilach zajmuje się wykańczaniem domu, na tyle na ile pozwalają im możliwości finansowe. W ich domu nie brakuje jednak radości i energii – a to za sprawą piątki dzieci. Nastoletnia Nel interesuje się teatrem i makijażem. Piotr i Paweł pasjonują się piłką nożną, a młodszy z braci świetnie radzi sobie jako bramkarz. Najmłodsze z dzieci - bliźniaczki - Kasia i Zosia, uwielbiają taniec oraz akrobatykę. Jedna z dziewczynek pozostaje pod stałą opieką okulisty. Mimo trudności pani Maria, jej mąż i dzieci to ciepła, kochająca się i bardzo zżyta Rodzina, która każdego dnia wspiera się nawzajem. Ich największym marzeniem jest powrót pani Marii do zdrowia i pracy. Cała Rodzina pozostaje pełna miłości i nadziei na lepsze jutro.
Codzienność Rodziny
Codzienność siedmioosobowej Rodziny pani Marii jest pełna obowiązków i wymaga doskonałej organizacji. Każdy dzień to przygotowywanie dzieci do szkoły, dowożenie ich na zajęcia, gotowanie i sprzątanie. Największym wyzwaniem jest pogodzenie tych wszystkich zadań z chorobą pani Marii, a sytuację dodatkowo utrudnia fakt, że po opłaceniu kosztów utrzymania które wynoszą 5589 zł, z dochodu 10405 zł Rodzinie pozostaje 688 zł na osobę. Mimo tych trudności pani Maria z całych sił stara się zapewnić dzieciom bezpieczeństwo i stworzyć im ciepły, pełen miłości dom. Największą radość dają jej wspólnie spędzane chwile oraz obserwowanie, jak dzieci dorastają i rozwijają swoje pasje. Jej największym marzeniem, o którym mówi ze łzami w oczach, jest posiadanie bezpiecznego dachu nad głową.
Trzy kluczowe potrzeby Rodziny
1. Pościel

Pościel dla bliźniaczek są niezbędne do zapewnienia dziewczynkom komfortu i higienicznego snu. Rodzina potrzebuje dwóch kompletów pościeli 160/200 dla bliźniaczek, prześcieradeł 2x 90/180 oraz dwóch poduszek z poszewkami 70/80
2. Środki chemiczne
3. Żywność

Jak przygotować Szlachetną Paczkę?

Pomoc w ramach akcji jest w pełni ukierunkowana i oparta na konkretnych, zweryfikowanych przez wolontariuszy potrzebach:

Wejdź na stronę www.szlachetnapaczka.pl, zapoznaj się z historiami i wybierz rodzinę z powiatu biłgorajskiego.
Przygotuj paczkę samodzielnie lub we współpracy z rodziną, znajomymi, klasą czy zespołem z pracy.
W dniach Weekendów Cudów (12–13 grudnia) przywieź gotową paczkę do lokalnego magazynu.

Gdzie znajduje się magazyn Szlachetnej Paczki  w Biłgoraju?

Adres: Biłgorajskie Centrum Kultury, ul. Kościuszki 16, 23-400 Biłgoraj
Godziny otwarcia:

12 grudnia (sobota): 10:00–16:00
13 grudnia (niedziela): 10:00–14:00
Rodziny można wybierać do 11 grudnia. Twojej pomocy nic nie zastąpi – wejdź na stronę akcji i podaruj komuś szansę na lepszą przyszłość.