Noclegi – Bździuch

Biłgorajski progres

Do listopada 1948 r. przemysł biłgorajski prawie nie istniał. Działały 2 tartaki i 3 młyny oraz Spółdzielnia Mleczarska przy Spółdzielni Spożywców "Społem".

Pierwszy większy zakład Włosiankarska Spółdzielnia Pracy przemianowana po roku w Robotniczą Spółdzielnię Sitarsko-Włosiankarską powstał z inicjatywy 36 założycieli. Prezesami byli: Dominik Brzyski, Wacław Kwieciński, Roman Dudko oraz długoletni prawnik Ernest Futymski, który był również działaczem sportowym – prezesem klubu sportowego "Łada". W latach 60. powstawały zakłady pracy skupiające pracowników z Biłgoraja i okolicznych wsi. Utworzono oddział "Włosiankarni" – "Wikliniarkę". W 1963 r. powstało Przedsiębiorstwo Budownictwa Kolejowo-Drogowego. Biłgoraj wzbogacił się o sieć dróg asfaltowych, które wyparły tzw. "kocie łby". Długoletnim dyrektorem był Zbigniew Stepanów. 24 czerwca 1960 r. powstały Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego i Pończoszniczego "Mewa" – jedne z największych w województwie lubelskim. Od 1954 r. działał Zakład Przemysłu Terenowego "Bitra", który nabrał pełnego "rozmachu" od 1959 r. Niejako satelita "Bitry" powstał zakład nr 6 Zamojskich Fabryk Mebli.

Zakłady "Mewa" były gigantem. Od 1970 r. powstały kolejno oddziały II-IV, w tym III oddział w Leżajsku. Wszystkie cztery zakłady zatrudniały blisko 4 tys.(!) pracowników, dając produkcję wartości prawie 4 miliardy zł. Te jedne z najnowocześniejszych w Polsce Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego produkowały "od nitki do gotowego wyrobu". Imponujące było zaplecze socjalne: 150 mieszkań, 2 hotele robotnicze, 2 przedszkola, 2 żłobki. Zatrudniono ponad 3 tys. kobiet. Problem bezrobocia w naszym okręgu nie istniał.

W latach 1971-1974 powstał drugi wielki zakład pracy – Biłgorajskie Zakłady Naprawy Samochodów. Dyrektorem był znany biłgorajski działacz, były sportowiec Michał Wrotkowski. Zastępcami byli inżynierowie: Ryszard Borowiec i Ryszard Bury. Zatrudnionych było tu 820 fachowców.

W 1950 r. powstało Biłgorajskie Przedsiębiorstwo Budowlane zatrudniające ponad 1000 pracowników. Od 1964 r. dyrektorem naczelnym został inżynier Stanisław Olszewski. Efekty pracy tej firmy to liczne budowy osiedli mieszkaniowych: "Piaski", "22 lipca", "Krasickiego" przy ul. Nadstawnej, "Sienkiewicza" w Puszczy przy ul. Kościuszki (oznaczone A, B, C) oraz osiedla "Łąkowa" i "Ogrody". Nasi budowlańcy "stawiali" osiedla mieszkaniowe w Warszawie – ul. Waszyngtona, w Lublinie – Z. Nałkowskiej, w Zamościu – osiedle Złoty Stok oraz Hotel "Renesans". Powstały liczne szkoły, ośrodki zdrowia, budynki socjalne i mieszkalne.

Utworzona w 1957 r. Spółdzielnia Inwalidów "Promień" dała zatrudnienie 520 osobom. 88% stanowili inwalidzi. Zakład z przychodnią rehabilitacyjną i halami produkcyjnymi funkcjonuje do dziś, prowadząc działalność produkcyjno-handlową i chałupniczą. W latach 70. prosperowało w naszym mieście 96 punktów handlowych: "Społem" – 26, WPHW – 22, MHSI – 16. RSW Prasa Książka, Ruch zatrudniała 840 pracowników.

Od 1952 r. działał w Biłgoraju Cech Rzemiosł Różnych. Jako starszemu obywatelowi naszego miasta wypada wymienić starszych cechu – zacnych obywateli Biłgoraja, a byli to: Jan Choma – krawiec (do 1944 r.), Stanisław Szczur – ślusarz-mechanik (1944-1952), Adam Sarzyński – stolarz (1952-1954), Franciszek Blicharz – stolarz (VI-XII 1956 r.), Łukasz Szyszko – kowal (1956-1972), Franciszek Nowiński – sitarz (1973-1976), Stefan Solski – mechanik (1976-1977), Longin Kotowski – piekarz (1977-1983). Znani w mieście fachowcy to: Wincenty Buliński – murarz, Klemens Chabros – mechanik, Mikołaj Fus – mechanik, Franciszek Gilewski – stolarz, Tadeusz Kłosek – stolarz, Bronisław Łoński – stolarz, Stanisław Śmiech i Jan Welman – fryzjerzy, Stanisław Rozwadowski – mechanik, Sewery Rutański – sitarz, Jan oraz jego syn Mieczysław – sitarze, Julian i Stefan Solscy – mechanicy.

Warto dodać, że Biłgoraj był miastem uczącej się młodzieży. Obok najstarszej szkoły obchodzącej w październiku br. 80-lecie powstania Liceum Ogólnokształcącego były także: Zasadnicza Szkoła Zawodowa, Liceum Pedagogiczne, a po nim Zespół Szkół Mechaniczno-Elektrycznych, Liceum Medyczne Pielęgniarstwa, Zespół Szkół Leśnych, szkoła budowlana, szkoła muzyczna. Były jeszcze 3, a potem 5 szkół podstawowych.

22 lipca 1950 r. powstał w Biłgoraju Powiatowy Dom Kultury. Jego działalność była niebawem widoczna w całym województwie i tak jest do dziś. O działalności kulturalnej i sportowej napiszę wkrótce.

 

***

Proponuję, by jedno z licznych rond w naszym mieście nosiło imię prawnika prof. Jerzego Markiewicza, który wydał około 150 prac, w tym wiele o Biłgoraju.

 

Kazimierz Szubiak

- Reklama -

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.

Nowa Gazeta Biłgorajska nie bierze odpowiedzialności za treść komentarzy.